BLOG: Nieuwe trein in oude zakken

harm-wiertz-blogMet enige verbazing heb ik de afgelopen weken kennis genomen van de berichten over het openbaar vervoer in onze provincie. De concessie gaat vanaf 2016 terug naar een dochterbedrijf van de NS. Veolia exploiteert sinds 2006 lijnbussen, taxi’s en twee regionale stoptreinen in Limburg. Na een slechte start doet het bedrijf nu goede zaken in de provincie. Het aantal bus- en treinreizigers in Noord- en Midden-Limburg is sinds de komst van de Fransen met de helft gegroeid, in Zuid-Limburg is het aantal reizigers in tien jaar met ruim een derde toegenomen. De klanttevredenheid is eveneens behoorlijk gestegen. Ondanks goede rapportcijfers heeft Veolia de aanbesteding verloren, en gaat het openbaar vervoer in Limburg dan vanaf 2016 over naar staatsbedrijf NS.

Het bod van Veolia voor de concessie in Limburg in 2006 bleek achteraf te scherp. De vergoeding bij de provincie was te laag, en de inkomsten bleken niet recht evenredig te stijgen met de reizigersgroei. Maar het grootste probleem bleek de NS te zijn. De stations- en kaartjes automaten waren in 2006 immers nog in handen van de Nederlandse Spoorwegen en dat werd een splijtzwam tussen de spoorbedrijven. Met veel pijn en moeite wist Veolia de concessie in Limburg in 2012 uiteindelijk winstgevend te maken. Reizigersaantallen namen lokaal tot 50 procent toe. Na jaren zwoegen werden er eindelijk zwarte cijfers geschreven.

Dat kwam echter te laat voor Veolia. De crisis en jaren van verlies brachten de vervoerder in moeilijkheden. Staatsbedrijven zoals de NS lenen dan veelal goedkoper dan particuliere OV-bedrijven. Maar nog belangrijker: ze beschikken in hun thuismarkten allemaal over monopolies. Daardoor kunnen ze meer risico’s nemen bij aanbestedingen. Door deze omstandigheden kon de NS een scherpere aanbesteding doen waardoor ze uiteindelijk de gunning wonnen. Wie wint er nu en wie verliest er, zo vraag ik mij af. En wat gebeurt hier. Ik zet er vraagtekens bij. Op de eerste plaats lijkt de concurrentie tussen de particuliere vervoerder en het staatsbedrijf niet helemaal eerlijk. Op de tweede plaats nemen we een niet-Rijnlandse beslissing. Immers we onderbreken continuïteit en we doorbreken opgebouwde ervaring vanwege een –mogelijk- financieel voordeel. En op de laatste plaats wordt de reiziger uiteindelijk de dupe. NS kan deze schijnbaar goedkopere aanbieding immers nooit waar maken en dat gaat de komende jaren mogelijk ten koste van de kwaliteit van het vervoer in onze provincie. En beginnen we weer van voren af aan nu de huidige vervoerder het proces net onder de knie had.

Op de hoogte?
Wilt u tussentijds op de hoogte blijven van mijn belevenissen? Dan kunt u mij volgen via Twitter of LinkedIn